Wielkanoc

Uroczyste wielkanocne śniadanie rozpoczyna zwyczaj dzielenia się święconym jajkiem. To chwila, w której składamy sobie najlepsze życzenia. Wielkanocne jajka w Wielką Sobotę święci się w kościele. 

Co oprócz nich powinno znaleźć się w koszyczku ze święconką? Skąd się wzięła tradycja święcenia pokarmów? 

Chrześcijański zwyczaj święcenia pokarmów narodził się w VIII wieku. W Polsce zaczęto go praktykować dopiero w XIV wieku. Początkowo święcono wszystko, co miało znaleźć się na świątecznym stole - a było tego niemało. Dlatego księża błogosławili pokarmy chodząc od dworu do dworu i odwiedzając gospodarstwa bogatych chłopów. Ponieważ zajmowało to dużo czasu, święcenie jedzenia przeniesiono do kościoła. Dziś w Wielką Sobotę do wiklinowego koszyczka wkłada się: baranka(z masła, cukru lub ciasta), jaja, chleb, sól, pieprz, wędliny, a także ciasto. Całość dekoruje się gałązkami bukszpanu, baziami lub wiosennymi kwiatami i przykrywa śnieżnobiałą. Co włożyć do święconki? - Wędlina - zapewnia zdrowie, płodność i dostatek. Święci się przede wszystkim wyroby wieprzowe, np. kawałek szynki, kiełbasy. - Sól - oznacza prostotę życia. Dodaje potrawom smaku, chroni przed zepsuciem i ma właściwości oczyszczające. Kiedyś wierzono, że potrafi odstraszyć zło. - Jajko - jest znakiem zwycięstwa nad śmiercią, odradzającego się życia i płodności. Do koszyczka wkłada się jajka ugotowane na twardo, najczęściej pomalowane: pisanki, kraszanki itp. - Baranek - oznacza pokorę i łagodność. Ten z czerwoną chorągiewką jest symbolem Chrystusa Zmartwychwstałego. Chleb to pokarm podstawowy symbolizujący Ciało Chrystusa, gwarantujący dobrobyt i pomyślność. - Pieprz - zwykle święci się zmielony pieprz czarny, czyli symbol gorzkich ziół. Posypujemy nim (i solą) jajko, którym dzielimy się podczas wielkanocnego śniadania. - Ciasto - pojawiło się w koszyku dość niedawno. Jest znakiem doskonałości i umiejętności. Najlepiej włożyć do koszyka kawałek drożdżowej baby, albo innego domowego wypieku.